İşleme payı, bitmiş alüminyum döküm parçasından çıkarılabilecek ham madde miktarını ifade eder. Dökümler, gerçek tasarımdan biraz farklı olan yüzey pürüzlülüğüne ve geometrik şekillere sahip olabilir. Bu nedenle basınçlı dökümden sonra bu hataların düzeltilmesi için ikincil işlem yapılması gerekir.
Kilit nokta, dökümlerin en iyi mekanik özelliklerinin ve yoğunluğunun yüzeyde veya yüzeye yakın olmasıdır. Bu nedenle, daha az yoğun parçalara nüfuz etmekten kaçınmak için işleme payı dikkatlice belirlenmelidir.
Ancak tasarım aşamasında işleme ve döküm değişkenleri için belli miktarda işleme payının belirtilmesi gerekir. İşleme payı çok küçükse yüzey kalitesi gereksinimlerini karşılayamayabilir ve parçalarda kusur bırakma riski ortaya çıkabilir.
Öte yandan, parçalar için aşırı talaşlı imalat ödeneği üretim süresini, işçilik maliyetlerini ve genel giderleri artıracaktır. Basınçlı döküm tedarikçisine önceden danışmak, uygun işleme payını belirlemenize yardımcı olacaktır.
Genel olarak, takım aşınmasını azaltmak ve dökümlerin gözenekliliğini en aza indirmek için minimum işleme payı 0,010 inç (0,25 milimetre) olmalıdır. Maksimum işleme payı, minimum işleme payı ile dökümlerin deformasyonunun toplamıdır.
Aşağıda iki farklı referans noktası konumunda işleme toleranslarının karşılaştırılmasına bir örnek verilmiştir.
Ancak düz ve büyük parçalar için biraz daha dikkat edilmesi gerekir. Bu durumda işleme toleransı değerlerini garanti altına almak için dökümcünüze danışabilirsiniz.